Luis Buñuel'in 1967 yılında sinemaseverlerle buluşturduğu 'Belle de Jour', psikolojik dram türünün unutulmaz başyapıtlarından biridir. Catherine Deneuve'in unutulmaz performansıyla hayat bulan Séverine, dışarıdan mükemmel görünen bir evliliğe sahip genç bir kadındır. Ancak iç dünyasında bastırılmış arzular ve cinsel fantezilerle boğuşmaktadır. Bu çatışma onu, hafta içi öğleden sonralarını lüks bir genelevde 'Belle de Jour' (Gündüz Güzeli) takma adıyla fahişelik yapmaya yönlendirir.

Film, burjuva yaşamının yapaylığını ve toplumsal normların birey üzerindeki baskısını ustalıkla ele alır. Buñuel'in gerçeküstücü yaklaşımı, Séverine'nin fantezi dünyası ile gerçek hayatı arasındaki geçişleri belirsizleştirerek izleyiciyi derin bir psikolojik yolculuğa çıkarır. Catherine Deneuve'in soğuk ve mesafeli duruşunun altında yatan tutkuyu aktarmadaki başarısı, karakterin karmaşıklığını mükemmel şekilde yansıtır.

'Belle de Jour' izleyicilere sadece bir dram değil, aynı zamanda insan psikolojisinin karanlık koridorlarında dolaşan cesur bir karakter çalışması sunar. Sinema tarihinin en tartışmalı ve en çok analiz edilen filmlerinden biri olan bu yapım, cinsellik, arzu ve toplumsal roller üzerine düşündürücü sorular sorar. Görsel estetiği, derin karakterizasyonu ve Buñuel'in özgün anlatım diliyle 'Belle de Jour', sinema sanatının sınırlarını zorlayan bir klasik olarak izlenmeyi hak ediyor.