Guillermo del Toro'nun 2001 yapımı 'The Devil's Backbone' (El espinazo del diablo), sıradan bir korku filminden çok daha fazlası. İspanyol İç Savaşı'nın kasvetli atmosferinde, izole bir yetimhanede geçen film, tarihsel travma ile doğaüstü unsurları ustalıkla harmanlıyor. 12 yaşındaki Carlos'un, savaşta ölen babasının ardından bu ürkütücü yuvaya gelişiyle başlayan hikaye, izleyiciyi gerilim dolu bir gizemin içine çekiyor.

Yetimhanenin koridorlarında dolaşan bir hayalet efsanesi ve havada patlamamış bir bomba, filmin sembolik omurgasını oluşturur. Del Toro, korku öğelerini, yetimlerin masumiyeti ve yetişkinlerin ihanetleriyle iç içe geçirerek derin bir duygusal etki yaratıyor. Fernando Tielve'nin canlandırdığı Carlos karakteri, merakı ve cesaretiyle olayların merkezinde yer alırken, Eduardo Noriega'nın tehditkar bakıcı Jacinto performansı gerilimi zirveye taşıyor.

Film, sadece perili bir bina hikayesi anlatmakla kalmıyor; savaşın masumlar üzerindeki yıkıcı etkisini, kayıp ve özlemi şiirsel bir dille ele alıyor. Görsel estetiği, karanlık tonları ve dikkatle kurgulanmış sahneleriyle izleyiciyi büyülüyor. 'The Devil's Backbone', gotik bir peri masalı ile tarihsel dramın kesiştiği noktada duran, unutulmaz bir sinema deneyimi sunuyor. Del Toro'nun daha sonraki çalışmalarının habercisi niteliğindeki bu film, hem korku severler hem de kaliteli sinemanın peşinde olanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıt.