Wes Craven'in ilk uzun metrajlı filmi olan The Last House on the Left (1972), korku sinemasında bir dönüm noktasıdır. Film, doğum günü için şehre giden iki genç kızın, Mari Collingwood ve arkadaşı Phyllis'in, esrar bulmaya çalışırken psikopat bir çete tarafından kaçırılmasını ve acımasızca işkence görmesini anlatır. Bu çete, kaçak mahkum Krug Stillo ve onun sadık grubundan oluşur. İşlenen vahşetin ardından, çete üyeleri farkında olmadan Mari'nin ebeveynlerinin evine sığınır. Ebeveynler kızlarının başına gelenleri öğrendiklerinde, sarsıcı bir intikam sarmalı başlar.

Wes Craven'in yönetmenliği, filmi basit bir intikam hikayesinin ötesine taşır. Dönemi için oldukça sert ve rahatsız edici sahneler içeren yapım, izleyiciyi şiddetin doğası ve insan psikolojisi üzerine düşündürür. David Hess'in canlandırdığı Krug Stillo karakteri, sinema tarihinin unutulmaz kötü adamları arasında yerini alırken, Sandra Peabody (Mari) ve Lucy Grantham (Phyllis) gibi oyuncuların performansları filmin gerçekçi ve ürpertici atmosferine büyük katkı sağlar.

Film, 'korku' ve 'gerilim' türlerinin klasiklerinden biri olarak kabul edilir. Düşük bütçeli olmasına rağmen yarattığı etki, sonraki dönemdeki birçok korku filmine ilham kaynağı olmuştur. The Last House on the Left izlemek, modern korku sinemasının köklerini anlamak ve sinemanın sınırlarını zorlayan cesur bir anlatıya tanıklık etmek isteyenler için kaçırılmaması gereken bir deneyim sunar. Film, sadece vahşet sahneleriyle değil, aynı zamanda adalet, intikam ve insanlık durumu üzerine karanlık sorgulamalarıyla da izleyiciyi etkisi altına alır.